Pewnie teraz myslicie, że wymiękłam i wrócę.
Haha. Czekajcie, nie o tym chcę mówić.

Pare dni temu zginęła dziewczyna z równoległej klasy. Równoległej, 3GB. Jej ojciec również, a matka walczy o życie w szpitalu. Nie znałam jej dobrze, znałam z widzenia, czasem zagadałam. Sympatyczna, miła. Często nosiła te same koszulki co ja, ale nie byłam na nią zła, było to nawet irytująco miłe.

Wszystko jebło jak domek z kart. Nie moge się uporządkować. Faceta już nie mam, choć cholernie tęsknie. Tylko troszke za nim, bardziej za samym posiadaniem chłopaka, tego.. no wiecie, chociaz niektórzy jak to jest. W szkole *machnęła wyprostowaną łapą przed czołem* 'otąd' (ch** jak to sie pisze). Jutro spr. z chemii, potem geogra, lektura na polski. A dziś dwu godzinny sprawdzian.

Kisia: 'bo nie będę widzieć przyjacielaaa!'
Ja: 'ty nie masz przyjaciół Kisiu' *wyszczerz*
Mama: 'ty też nie masz'
Ja: 'wiem...'
Jest w tym wiele racji. Mam paru kumpli, z którymi wymieniam zwyczajne 'cześć', a dzisiaj zagadał do mnie ten fajny licealista, co jest znajomym mojego taty z offroadu. Naprawdę go lubie, ale to nawet nie ma zamiaru stać się czymś więcej niż koleżeństwem.
Nie mam przyjaciół. Poprostu nie mam.
Dlatego przez ciągłe czytanie komiksów 'Hellboya' kreuje swój własny świat, odzyskując stare kochane dziecinstwo bez komputera i tego jebanego sprzętu.

Wiecie, szkoda mi Nas.
Was i mnie.
IT.
Było takie piękne, a potem wyszła nowa wersja. I co? W ch*j bajerów i połowie cywilizacji nie działa. I straciliśmy kontakt i chęć do zabawy.
Z blogami było tak samo. Na początku sweetaśne kolorki i wymianki komciami, potem dopiero powazne, sensowne i profesjonalne blogi. To dzięki nim poznałam IT. To dzięki nim, życie stało się piękniejsze. Dlatego z tego miejsca chce podziękować niejakiej KICI za wprowadzenie mnie do blogowanie gdy bylam.. w drugiej czy czwartej klasie. Bo od tego się wszystko zaczęło, od rywalizacji blogów o kotach. My obie z najpopularniejszymi kocimi blogami w Polsce. Potem IT, w miesiąc zdobyłam sojuszników i poczułam się ważna i kochana. Kocie blogi i IT były moją wspaniała rodziną. Nigdy o Was nie zapomnę. Tak jak o obozie w Łazach. To też.. była dla mnie niesamowita przygoda i rodzina.

Zi buduje we mnie ta odrazę, żebym nie mogła wrócić wspomnieniami wcześniej. Do czasów, gdy miałam problemy prywatne, hehe. Udaje mu się to całkiem nieźle. Dziękuje.

I... chciałam pochwalić Kuę, że wytrawała ze mna i że nigdy się nie pokłócilyśmy i nie byłysmy przeciwko sobie.

Dostałam nowego spojrzenia na świat.
Otoczona Muzyką i tonami komiksów fantasy, bez chlopaka, przyjaciół, rodziny. Nie żebym się użalała, ale zostałam sama. Nie wiem czemu. Tak jakoś... wyszło. Chce juz na Zadupie poznać kogoś nowego. No eeej. Nie użalam się i wy też sie nie użalajcie.
I...
Pomódlcie się dzisiaj za Ize i jej rodzinę, dobrze? Możecie to dla mnie zrobić?

Chciałam wrócić na dA, ale adres KURWAMAC i JAPIERDOLE zajęte :Q

IZA [*]